Pod gołym niebem. Obywatele polscy w Uzbekistanie w latach 1941-1946

Do Uzbekistanu w czasie II wojny światowej przybyły tysiące obywateli polskich. Wpłynęły na to różne okoliczności, w tym podpisany 30 lipca 1941 r. układ Sikorski–Majski i tzw. amnestia dla obywateli polskich w Związku Sowieckim. Kto żyw starał się wyrwać z miejsc osadzenia – łagrów, posiołków, kopalń i fabryk. Większość ruszyła na południe sowieckiego imperium, w poszukiwaniu lepszego klimatu i z nadzieją na większe szanse przeżycia. Do Azji Środkowej dotarli nie tylko cywile, ale i polska armia, organizowana pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Na miejscu nie czekało jednak na nich szczęście, a raczej głód, choroby, cierpienie, często też śmierć. Walka o przetrwanie wkroczyła w nowy etap. A do wolnej Polski było wciąż tak samo daleko.

To pierwsza monografia o tym egzotycznym wątku sybirackiej epopei, wspominanym jedynie w innych książkach. To historia walki o wolność, godność, tożsamość i ojczyznę. To też oddanie hołdu tym, którym się nie udało…

Anna Koział, Pod gołym niebem. Obywatele polscy w Uzbekistanie w latach 1941-1946, Białystok 2025, ss. 313

ISBN 978-83-973609-0-7, format: 165 x 235 mm, oprawa miękka, zdjęcia